TAKTYKA ŻYDOWSKA

Nie przypuszczał nawet twórca syjonizmu Teodor Herzl, by mógł sie odważyć ktoś w rodzaju Hitlera wystąpić do wojny z Żydami, W swoim "Państwie żydowskim" przyznaje on wprawdzie, że wiele jest powodów do antysemityzmu, jednak bez żadnych zastrzeżeń twierdzi, że nie można już znieść prawnego równouprawnienia Żydów, gdzie ono istnieje. Nie tylko dlatego, że byłoby ono przeciw nowoczesne wiedzy, ale także, żeby to na­tychmiast wszystkich Żydów, biednych i bogatych, zapędziło do wywroto­wych partii. Nie można właściwie nic skutecznego przeciw⁷ nam uczynić"..

"Na ogól proletaryzujemy się na wywrotowców, tworzymy podoficerów wszystkich rewolucyjnych partii a równocześnie ku górze wzrasta nasza straszna potęga pieniądza"¹.

Jako uzasadnienie tych słów^; wodza narodu żydowskiego, uważającegc swój naród za niezwyciężony, wskutek potęgi złota i groźby rewolucji, mogą  posłużyć następujące slowa:"Nat.ężona walka o supremację, wstrząśnieni:' w życiu ekonomicznym wytworzą, a nawet już wytworzyły inny rodzaj spe Icczeństwa zimnego, bez serca i pełnego rozczarowań. Społeczeństwa ta­kie przejęte będą wstrętem do religii i wyższej polityki. Kierownikiem ich będzie jedynie wyrachowanie, czyli złoto, dla którego będą miały kult praw -dziwy za uciechy materialne, jakie ono dać może. Wówczas nie dla służent: dobrej sprawce, nawet nie dla dostatku, lecz jedynie z nienawiści do klas uprzywilejowany cli, niższe sfery gojów pójdą wraz z nami przeciwko na­szym konkurentom o władzę, przeciwko gojom inteligentnym"³.

"W całej Europie, a przy jej stosunkach i na innych lądach wmniśrm wywołać ferment, waśnie i niezgodę. Wypływa z tego zysk podwójny; [ pierwsze utrzymujemy w respekcie wszystkie kraje, świadome, że od wol naszej zależy wywołać zaburzenia lub ład zaprowadzić... Po drugie prz\ pomocy intryg społecznych nici. łączące nas z rządami wszystkich państu za pomocą polityki, traktatów ekonomicznych lub zobowiązali pieniężnych"

1.Theodor Herzi, der judenstaal, Neue Auflagc, Berlin 1918 S. 29 f

2. Protokóły mędrców Syjonu IV § 55

 

Na każdy objaw przeciwdziałania musimy mieć możność wywołania wojny z sąsiadami w tym kraju, który ośmieli się sprzeciwić naszym pia­nom. W wypadku kiedy i sąsiedzi ci postanowią działać zbiorowo przeciw­ko nam. musimy odeprzeć atak podobny przy pomocy wojny powszechnej"

"Do czynności pożytecznych dla naszego obszernego planu, bliskiego już upragnionego końca, winniśmy zmuszać rządy gojów przy pomocy rze­komo opinii publicznej, urobionej w tajemnicy przez nas za pośrednictwem prasy, pozostającej całkowicie w naszych rękach, z małymi wyjątkami, z którymi nic warto się liczyć.

Poszczególnym rządom pokazem)¹ naszą silę przy pomocy zamachów; czyli terroru, wszystkim zaś. jeśli dopuścimy do powstania przeciwko nam. odpowiemy armatami amerykańskimi, chińskimi lub japońskimi"³.

Toteż "obecnie jako siła międzynarodowa, jesteśmy nietykalni. v¥ razie bowiem napaści bronią nas państwa inne"⁴.

W tym duchu również wielce nastrójowo-bojowym występują i Żydzi w Polsce:"Jesteśmy wielką silą bojową nawet dziś w naszym rozproszeniu. skoro tylko poczujemy, że musimy gromadnie wystawić we wszystkich kra­jach diaspory. Ta silą obronna mas żydowskich i ten wojenny patos są echem i obrazem malej ludeii, oblężonej przez potężny i zbrojny Rzym... stara krew Hebrejów posiada wciąż jeszcze krzepką silę, pęd obronny i żywioł bun­tu!.,, wgaleziliśmy się w zawiły splot interesów rozmaitych państw. Nasza żydowska rozłożysta eksterytoriaj ność polityczna może zadać naszym wro­gom dotkliwy cios"^s.

Do Żydów niemieckich i polskich dołącza się Żyd francuski Izydor Loeb. głosząc zemstę wrogom i podstępnie opanowanie narodów przy pomocy ich ubezwladnienia w skutek wewnętrznego rozkładu i rewolucji.

"Marzenie przyszłości będzie odwetem za teraźniejszość. Narody nic muszą być zwyciężone silą, poddadzą się same, broń wypadnie z ich ręki. Żydzi są poniżeni wśród narodów sąsiednich, podniosą się i staną ponad wszystkimi narodami świata. Żydzi utracili swą narodowość, nie będzie więcej narodów, albo wszystkie narody utworzą jeden naród""

3         Protokóły VII. % 76-80. ¹¹    

4         Protokóły III § 48.

 5    Nowy Dziennik, Kraków z dnia 3 maja 1933 r. Uri Ć.ui Gnnbcrg z   powodu narzuconej Żydnm wojny z Niemcami'.

*6     Isidore I,iieb_ La Littęrature des T'auvres dans Hl Bible. Pails 1892 p. 100.

 

Widzimy zatem, że jeden i ten sam duch, jedna i ta sama myśl, jedne i te same cele przy używaniu jednych i tych samych środków⁷ w dążeniu do tych celów występują tak w Protokółach Mędrców Syjonu, jak i u innych żydowskich działaczy z różnych krajów, a szczególniej u Herzla, od którego owe "Protokóły" podstępnie wydostano.

A zatem do taktyki żydowskiej w walce z przeciwnikiem należy, tak jak w ich wojnach starożytnych, krzyk, hałas i liarmider i straszenie groźbami zemsty. Obecną bromą ich w w^rałce z narodami to rozkład wewnętrzny sil żywotnych przeciwnika przez rewolucję i podburzanie jednych narodów przeciwko drugim.

Do niedawna podburzali we wszelki możliwy sposób Niemców przeciw-Polsce, dziś chcieliby wykorzystać Polskę przeciw Niemcom. Niech zatem goje przelewają krew swoja za sprawy żydowską,

 A zatem   tak w teorii jak i w praktyce widzimy potwierdzenie wymienio­nych zasad "Protokółów mędrców Syjonu" i taktykę w postępowaniu ży­dowskim, by wykorzystując nieuświadomienie czy ciemnotę podburzać warstwy społeczne przeciwko drugim i wywoływać przewroty polityczne czy też. korzystając z antagonizmów narodowych, nastrajać jeden naród przeciwko drugiemu do wojny i ciągnąć z tego własne korzyści. A zatem chytrością, podstępem i oszukaństwem dąży się do wytkniętego celu, trzy­mając się zasady: cel uświęca środki. A jak Jakub Lejbowicz Frank Do-brucki powiedział: "Musimy krążyć ze słodkimi słowy i oszukaństwem. póki wszystko nie przejdzie do rąk naszych"⁷.

Krauslw. Frank i Frankiści t. II str. 80 z Księgi Słów 1976

 

PROTESTY ŻYDÓW NIEMIECKICH PRZECIW PROPAGANDZIE O OKRUCIEŃSTWACH W NIEMCZECH

W ustawodawstwie odnośnie do Żydów; oprócz względów politycznych, powodował się Hitler i względami gospodarczymi, chcąc zabezpieczyć przy­szłość dla młodego pokolenia niemieckiego, wypieranego systematycznie przez żydostwo ze wszystkich dziedzin życia umysłowego.

Według oficjalnego komunikatu, ogłoszonego w początkach listopada 1933 r. usunięto z berlińskiego Uniwersytetu 117 profesorów Żydów. Wśród tych z wydziału lekarskiego 64₇ z filozoficznego 49. a 4 z innych wydziałów.

W ogóle z uniwersytetów usunięto 750 profesorów Żydów¹.

W adwokaturze berlińskiej Żydzi zajmowali 74%. w szpitalach zaś w Bcrlmie było 80 do 90 % lekarzy żydowskich^1a".

Widać działał tu system dopuszczania do wyższych stanowisk tylko Ży­dów.

Według ogłoszonej statystyki w berlińskiej dzielnicy Wedding lekarzem miejskim byl Żyd dr salo Drucker. który obsadzał wszystkie stanowiska Żydami. Na 6 lekarzy szkolnych w tej dzielnicy było 5 Żydów. Wśród leka­rzy opieki społecznej było 80% Żydów. W trzech zakładach dla niemowląt i dzieci kierownictwo zajmowali Żydzi, pośród asystentów było 80% Ży­dów. Zupełnie takie same stosunki były we wszystkich innych miejskich zakładach sanitarnych. Aryjczykom trudno się było tam dostać. Podobnie było i w całych Niemczech

Nic też dziwnego, że musiało to wywołać odruch i jak donosi "Żydow­ska Agencja Telegraficzna), "od czasu objęcia władzy przez Hitlera usunię­to z zakładów leczniczych w Berlinie 515 Żydów"².

Z Uniwersytetu we Frankfurcie nad Menem usunięto 52 profesorów Żydów. Co więcej według świeżo ogłoszonego sprawozdania około 600

 

Opinia z 18 lutego 1934. Czarna księga.

^1a    Der Weltkampf, Munchen. August 193?. 1!. 1 16. S. 246; November 1933 H. 119.

2. Nasz Przegląd z dnia 1 grudnia 1933 r. "Smutne konsekwencje paragrafu aryjskiego".

 

duchownych protestanckich, należących do Tannenberger - Bundu, zosta­jącego pod patronatem Hindenburga, jest pochodzenia żydowskiego. Nie stwierdzono jeszcze liczby tych pastorów, których żony są żydówkami lub pochodzenia żydowskiego. Liczba pastorów protestanckich pochodzenia żydowskiego wynosi 3% ogółu pastorów; Donosi o tym "Żydowska Agen­cja Telegraficzna"³.

Wobec tych cyfr statystycznych, nie chcąc wchodzić w zagadnienie, co się miato stać z młodym pokoleniem narodu niemieckiego, czy miało głodo­wać czy żebrać, musimy przyznać, że w jego ojczyźnie coraz mniej było dla niego miejsca w zakresie pracy umysłowej i w wolnych zawodach, którymi zawładnęli Żydzi, stanowiący zaledwie 1 % ludności.

Nadto na podstawie powyższych cyfr, tak wymownie stwierdzających opanowanie wybitnych stanowisk przez Żydów i wobec grożącego nie-uniknienie przewrotu politycznego, do którego prowadzili bolszewicy ży­dowscy, naród niemiecki wstąpił do samoobrony, chcąc być gospodarzem u siebie.

Lepiej jednak to zagadnienie wyświetlili przywódca Żydów na Bukowi­nie Manfred Reifer. który przez dłuższy czas byl posłem do parlamentu aimuńskiego. W artykule: "Kwestia losu Żydów niemieckich" pisze:

"Każdy naród i całkiem słusznie naród niemiecki, pragnie swą młodzież wychować w swoim duchu. Podczas gdy jednak wielkie części narodu nie­mieckiego walcza o utrzymanie swego rodzaju, napełniamy my Żydzi na­szym krzykiem ulice Germanii. Myśmy się przedstawili jako poprawiacze świata i staraliśmy się wypływać na życie publiczne naszymi ideami. Pisali­śmy w prasie artykuły na Boże Narodzenie i na Wielkanoc i podawaliśmy narodowi niemieckiemu jego religię w naszych naczyniach. Żydowscy kom-póziści wcisnęli się do Kościoła i pisali utwory muzyczne kościelne. Ży­dowscy malarze zaprawiali niemiecką młodzież do sztuki, żydowscy poeci przemawiali do niemieckiego narodu i starali się uzmysłowić naturę nie­miecką,

A przeciw temu zażydzeniu aryjskiej natur,', niemieckiej istoty, bronił się naród. Żartowaliśmy z najświętszych dóbr narodu niemieckiego i szydzili­śmy czasem także z tego. co świętym jest narodowi niemieckiemu. Pano­szyliśmy się jako sędziowie obyczajów narodu niemieckiego i wylewaliśmy

 

1Nasz Przegląd i dnia 16 listopada 1933 slatsśtóege w Niemczech". Żat. Masz Przegląd i dnia 16 listopada 1933 slatsśtóege w Niemczech". Żat.

 

z pełnych kubłów satyry na głowę niemieckiego Michała (polskiego Wojt­ka). S lycharz Jerzy Grosz, rzucił w błoto cały naród niemiecki "sw^:oim " Fcce homo" i nie zatrzyma! się nawet przed Bogiem niemieckim.

Chcieliśmy być prorokami na pogańskich niwach Germanii i zapomnie­liśmy się tak dalece, że to musiało stać się naszym przeznaczeniem.,, i prze­ciw temu oparł się naród niemiecki, zbuntował się, chciał sam kuć własny ios i sam określać własna przyszłość i przyszłość swoich dzieci. I to nie może mu być branym za żłe!

To pozbawiło korzeni obywatelstwo światowe, które ma w Żydach pio­nierów bojowych i ci wierzyli, że posiadają silę. by móc przesadzić idee Izajasza na ulice Genuami i Amosem zdobywać Walłiallę¹.

Czasami udaje się im to, lecz oni zagrzebują siebie i naród żydowski pod gruzami zdruzgotanego świata. My musimy się uczyć, by zrozumieć bieg historii, musimy się uczyć, by prawdzie spojrzeć w oczy i wyciągnąć ostat­nie konsekwencje⁵.

Oprócz tego uzasadnienia, że postępowanie Hitlera wywołanym zostało jako odruch przeciw zalewowi żydowskiemu, jest cały szereg organizacji tak cywihiych jak i synagogalnych, również i wybitnych osobistości żydow­skich, które ostro występują przeciw agitacji Żydów zagranicznych, propa­gujących bojkot towarów niemieckich, jako zemstę za ograniczenia Żydów w Niemczech.

Wmaju 1933 ukazała się w Berlinie bardzo zajmująca książka pt. "Die Crenelpropaganda ist eine Lugeiipropaganda sagen die deutschen Juden selbst".

Autor J. Trachtcnberg zaznacza na wstępie, że nic jest Niemcem, że tylko w interesie prawdy chce sprawę wyświetlić, bo sprawcy propagandy oknicieństw mogą istotnie do okrucieństw doprowadzić, bo widocznie chcą wojnę wywołać. Następnie podaje na 50 stronach dużego formatu oświad­czenia różnych żydowskich organizacji jak "Związku frontowych żołnierzy

4.Aluzja do Żydów, pragnących uzasadnić komuniom wyrzeczeniami Izajasza. od­noszącymi się do dóbr duchownych i życia duchownego o jedności równości i powszech­ności. Prorok Amos, jako pasterz, gromił zbytki warstw posiadających i wyzysk ubogich, przemawiając do arystokrałek po swojemu: "Słuchajcie krowy tłuste "Am. 4. 1. Tu znów aluzja do wysiłków żydowskich, zmierzających zaprowadzić komunizm w Niemczech, a następnie w całym świecie. Obywatelstwo jednak światowe w^; światowym komunizmie zostało "pozbawione korzeni".

5.Zernowitzei- Allgeraeine Zeilung: "Die Schicksalsfrage der deutschen Judwi" Man­fred ReiCcr. Cfr. Der WeltkampJ" H. 199 November 193.?, S. 348 f.

 

Żydów". "Gmin żydowskich" z różnych miejscowości, rabinów niemieckich, Ictórzy oświadczają, że rząd niemiecki, zwalczając komunizm, zaprowadza nowy ustrój społeczny, występuje najenergiczniej przeciw wszelkim nad­użyciom nieodpowiedzialnych elementów, przestrzega porządku, pozosta­wia osobistą wolność każdemu Żydowi.

Toteż niektóre organizacje wystosowały odezwy do zagranicznych gmin żydowskich, czy też do wybitnych przedstawicieli żydosiwa z prośbą lub z protestem, by zaprzestano tej "hecy" jako polegającej na zmyślonych baj­kach, bo o jakichś okrucieństwach niema nawet mowy. - Publikacja ta po­dana w języku niemieckim, angielskim i francuskim. Autentyczność odezw i listów notarialnie stwierdzona. Przytoczę z pośród nich tylko najważniej­sze, jakkolwiek są tu listy i telegramy: Związku żydowskich żołnierzy fron­towych Rzeszy", "Związku izraelicko - sefardycznego", gminy żydowskiej w Dreźnie, "Związku wiernych Zakonowi żydowskich gmin Niemiec w Rzeszy", "Związku dla zwalczania antysemityzmu". "Związku narodowo niemieckich Żydów", "Centralnego związku obywateli niemieckich wyzna­nia żydowskiego", rabinów niemieckich, itd.

Przełożony żydowskiej gminy w Berlinie pisze do "Prezydium żydow­skiej gminy wyznaniowej w Warszawie:

Według wiadomości dziennikarskiej trwa tani propaganda o okrucień­stwach i bojkocie przeciw Niemcom. Jako Niemcy i jako Żydzi musimy przeciw temu wystąpić. Rozszerzanie niezgodnych wiadomości jest tylko zdolne szkody przynieść, znaczenie naszej niemieckiej ojczyzny zmniejszyć i stosunki Żydów niemieckich z ich współobywatelami pogorszyć. Prosimy usilnie w tym kierunku działać, by zaprzestano wszelkiej propagandy o okru­cieństwach i bojkocie".

Tej samej treści pismo wysiał wspomniany przedstawiciel żydostwa do: "American Jewish Comnutee, New York. Jewish Board of Deputation, London, Chiei Rabbi dr. Hertz, London.

Oprócz powyższej odezwy zasługuje na uwagę telegram wysłany przez przewodniczącego rabinackiego kolegium gmin żydowskich w Berlinie do wielkiego rabina Izraela Lewy w Paryżu:

 

"Czytamy w niemieckich gazetach o Pańskim wywiadzie przez Petit Journal. Przywiązujemy do tego wagę. by oświadczyć, że me może być mowy o ok nicień stwach. mordowani ach i plądrowaniach. Są jednak ży­dowskie rodziny w Niemczech postawione w niepokój i troskę. Lecz mamy zaufanie do prez3'dcnta państwa i do rządu państwowego, że środki które  miały w następstwie gospodarcze zniszczenie niemieckich Żydów, będąjesz-cze usunięte. My Żydzi jesteśmy wdzięczni, jeżeli Pan zajmie zdecydowane stanowisko przeciw baśniom o okrucieństwach i poda do najszerszej wia­domości i to jak najprędzej naszą nadzieję na odwrócenie niebezpieczeń­stwa gospodarczego" (str. 24).

To znów rabini niemieccy zwracają sic do biskupa Manuinga w Nowym Yorku z następującym oświadczeniem:

"Niemieccy rabini zakładają najuroczyściej protest z powodu baśni o okrucieństwach i przesadnych wieściach o prześladowaniu Żydów niemiec­kich i przed całym światem najsilniej zapewniają, że w naszej ojczyźnie każdy posiada pełną obronę praw i osobistą wolność i dalej używać jej bę­dzie

Amerykańskie działania protestacyjne narażają na szkodę powagę i god­ność Niemiec i mogą tylko sprowadzić wprost przeciwne skutki z pomyśla­nych czynności", (str. 28),

W tym samym duchu albo jeszcze energiczniej występują bardzo liczne osobistości wybitne wśród żydostwa i prasa żydowska w Niemczech, pro­testując przeciw mieszaniu się zagranicznych Żydów do wewnętrznych spraw państwa niemieckiego i zadając kłam baśniom o okrucieństwach czy prześladowaniach.

Niezależnie od tej publikacji "Związek Żydów narodown-niemieckich" ogłosił z powodu rezolucji zjazdu syjonistycznego w Pradze odezwę, zawie­rająca protest przeciwko mieszaniu się do stosunków niemieckich i prze­ciwko próbom wywierania nacisku zagranicy na zarządzenia niemieckie. Za obecne traktowanie Żydów w Niemczech "Związek" czyni odpowie­dzialnymi syjonistów.

Pomimo to. stwierdza odezwa Żydów narodowo - niemieckich, wytrwa­my przy naszej przynależności do narodu niemieckiego, mając głębokie za­ufanie do zdrowego rozsądku narodu niemieckiego i rządu narodowego, oraz mając przekonanie, że zuajdzie się wkrótce rozwiązanie niemieckiej kwestii żydowskiej, które umożliwi Żydom, od dawna w Niemczech żyją­cym, współpracę nad zadaniami narodowego państw^:a niemieckiego"⁶.

Pismo żydowskie "5 rano", wy chodzące w Warszawie, doniosło w dniu 16 września 1933 r.. że do Warszawy przybył naczelny rabin gminy orto­doksyjnej w⁷ Berlinie dr. Hildesheimer z zamiarem wpływania na Żydów

Nasz Przegląd z  dniu 3 1 sieipma 1933 r. Nr 244: "Dokument hańby i upodlenia".

polskich, by osłabili bojkot towarów niemieckich, a przede wszystkim, by rabini w Polsce nie proklamowali "chejrem" na tych Żydów, którzy mimo bojkotu uprawiać będą handel towarami niemieckimi".

Wielkiej jednak lojalności i zapewnień o patriotyzmie niemieckim nie bio­rą Niemcy za szczere, bo pamiętają zbyt dobrze, jak zawzięcie zwalczali ci sami Żydzi wszelkimi środkami ruch Hitlera, zamm doszedł do władzy. Pa­miętają przy tym rząd}' żydowskie w Niemczech.

W każdym razie odezwy te demaskują żydostwo światowe, wykrzyku­jące po świecie o naj straszni ej szych okrucieństwach i o barbaryzmie w Niemczech. Jeśli zaś Żydzi w Polsce przedstawiają te protesty jako wymu­szone, do czego brak najmniejszych podstaw, to jak wytłumaczą te głosy Żydów zagranicznych, jak posła Rcifera, przypisujących winę za wypadki w Niemczech nie narodowi niemieckiemu, ale tylko Żydom za ich zabor­czość, zachłanność i butę.

 

DWOISTOŚĆ PSYCHIKI ŻYDOWSKIEJ

Gdyby iednak ktokolwiek miał jakiekolwiek wahania co do wynurzeń Żydów niemieckich, to rozwieje mu t.z. "pomarańczowy" układ palestyńsko - niemiecki, według którego "Palestyna miałaby się zobowiązać do sprowa­dzenia maszyn i gotowych fabrykatów na sumę 20 milionów marek, w za­mian czego Niemcy miałyby importować pomaraiicze na sumę 1.0 milionów marek, to znaczy o połowę mniejszą, przy czym wszystkie transporty doko­nywane byłyby wyłącznie na niemieckich okrętach"'.

Układ ten zawarty⁷ tajemniczo między odłamem żydostwa, a rządem nie­mieckim w połowie 1933 r. w chwili, kiedy z Niemiec Żydów¹ wypędzano, a Żydzi w całym świecie najsilniej agitowali za bezwzględnym bojkotem to­warów niemieckich, oczekując, że inne narody bojkot ten a względnie woj­nę przeciw⁷ Niemcom poprowadzą, a Żydzi tymczasem w ukryciu z Niem­cami handlować będą.

Donoszące tym "Nasz Przegląd" nazywa to "międzynarodowym skan­dalem" i "szacherkanu" poalesjonistów, "którzy na kongresie paryskim do­wodzili zawzięcie, że należy spotęgować akcję antyhitlerowską na terenie gospodarczym". . "nie ujawnili jednak dotychczas żadnej aktywności w kie­runku wytkniętym przez kongres paryski, natomiast usiłowali uniemożliwić dyskusję o układzie na pleni kongresu syjonistycznego".

Żydowski tygodnik "Opinia" nazywa ten układ "haniebnym"-,

"Właściwie poalesyjomści, którzy go zawarli nie dopuścili w ogóle do dyskusji nad położenie Żydów w Niemczech, a interpelację "pomarańczo­wą" zlekceważyli, odsyłając ją do egzekutywy. W ten sposób kongres syjo­nistów w Pradze stanął w obronie układu, a przeciw bojkotowi.

"Osobliwe to widowisko" ₇a które "Nasz Przegląd¹¹ patrzy "z uśmiechem politowania", przybrało rozmiary jeszcze większego skandalu międzynaro­dowego", kiedy w parę dni później zebrała się w Genewie "światowa" kon­ferencja żydowska i ta jednomyślnie opowiedziała się za bojkotem towarów niemieckich, czyli potępiła układ "pomarańczowy".

Tak więc prawie równocześnie zapadły dwie zupełnie z sobą sprzeczne uchwały dwóch kongresów, a jak je szumnie Żydzi nazywają, dwóch świa-

1Nasz Przegląd,"/, dnia 1 września 1933 r. Nr 245: "Nasza walka".2. Opinia z dnia 17 września 1933 r. "Po Pladze Genewa".

 

towych "sejmów" żydowskich. Która z tych uchwal jest ważniejsza tego na razie Żydzi nie mówią, zależeć to będzie od rozwoju wypadków, od miejsca i okoliczności, kiedy będzie można powoływać się z większą korzyścią na jedną lub na drugą uchwalę.

Nie jest to przypadkowe tylko to widowisko, myliłby się grubo, kto by przypisywał je partyjniactwu czy zaciekłości żydowskiej. Przeciwnie jest tu system, oparty na TaLmudzie, według którego odgrywaj ą wspomniani akto­rzy znakomicie swe role Zobaczymy to na jednym tylko przykładzie, któ­rych by wiek przytoczyć można.

Mówiąc o przymusowym rozwodzie wymienia traktat GiLtm słowa rabbi Jehudy. który objaśniał: jeśli ją (żonę) nienawidzisz, to ją odepchnij. Rabbi Johanan objaśniał: "znienawidzonym jest odpychający". Oni się jednak nie sprzeczają, jeden mówi o pierwszej żonie, a drugi o drugiej'⁷³. Tak umie Talmud pogodzić najsprzeezniejsze poglądy. Toteż nic dziwnego, że wytworzył u swych wyznawców psychikę, która dla aryjczyków jest paradoksalną, a raczej nienormalną, dła Żydów⁷ zaś zu-peime swoislą i TtormaWą.

Słusznie zatem mówi o tej psychice sam Żyd Jakub Apenszlak: "Do wszystkich spraw żydowskich należy przykładać miarę specjalną. Naród od dwóch tysięcy lat. żyjący w warunkach anormalnych posiadać musi cechy osobliwe w swej psychice, kulturze i budowie społeczno - poli­tycznej. Jeśli porównamy narody "normalne" z żydostwem. okaże się. że rzecz)" o jednakowej nazwie, mają jednak u nas odmienne, swoiste znacze­nie. I naw^?et w syjonizmie, który normalizuje przecież życie żydowskie - są zjawiska paradoksalne z nieżydowskiego punktu widzenia"4

Paradoksalność tę zrozumie się tylko wtedy, jeśli się weźmie pod uwagę podawaną tak często w Talmudzie podwójną etykę żydowską, osobną dla swoich, a osobną dla obcych, dla gojów.

Według tego rodzaju etyki zachwala się postęp i zerwanie z wszelkimi tradycjami wśród narodów rdzennych, u siebie natomiast zachował je się najskrupulatniej wszelkie drobiazgowe tradycje i skrajny konserwatyzm. uważając w tym silę każdego narodu.

"W ten sposób naród, najciaśniej konserwatywny na świecie, może uda­wać, że krocz)¹ stale na czele '"postępu", niosąc swą pomoc partiom, uwa-

3         Gittin 90 b.

4         Nasz z Przegląd 2 dnia 1 wrześniu 1933 r. Nr 245l "Na kongresie syjonistycznym w Pradze".

 

żanym za postępowe albo niezadowoleńcom wszelkiego rodzaju, którzy z różnych powodów dążą do obalenia istniejącego ustroju i postawienia na jego miejsce innego, jaki się im wydaje lepszym*⁵.

Zwalczając nich narodowy n obcych, szerzą u nieb intemacjonalizm, jako ideę zbratania się narodów, tymczasem u siebie zachowują skrajny nacjonalizm.

Jest to podwójna polityka, którą prof. Lessing. jako patriota żydowski. stara się wytłumaczyć wyjątkowością narodu żydowskiego, "który zacho­wując sw^;ą treść uacjonalną, jest zarazem rzecznikiem internacjonalnej pań­stwowości"¹'.

Jeśli we wspomnianym artykule prof. Lessing dwa razy mówi "jesteśmy narodem wyjątkowym" to ma on zupełnie rację, bo żaden chyba naród me wprowadził u siebie w tym stopniu podwójnego postępowania i nie wyrobi! systemu tak wy specjalizowanej podwójnej psychiki i podwójnej etyki, jak to uczynili Żydzi, wychowywani na talmudycznych zasadach.

Będąc zwolennikami liberalizmu, zachowują wśród siebie despotyczne rządy.

Najwięcej jednak dwoistość ich psychiki występuje w stosunku socjali­zmu do kapitalizmu. Twórcami tak teorii ekonomi liberalnej jak i teorii socja­listycznej byli Żydzi.

Dawid Rieardo, Żyd angielski, podał teorię ekonomii liberalnej w naj-skrajmcjszej jej formie. Żydzi zaś niemieccy Karol Marx i Ferdynand Las-salle to twórcy nąj skraj niej szego socjalizmu. Nic więc dziwnego, że tak liberalizm wielkokapitalistyczny jak i socjalizm przesiąknięty jest duchem żydowskim, jeden i drugi, oparty na matenalistycznym światopoglądzie, zwal­cza wszelkie ideały duchowe tak religijne jak i narodowe. Za punkt wyjścia zaś i cel ostateczny uważa tak jeden jak i drugi nie społeczność organiczną. naród, ale jednostkę, z tą tylko różnicą, że socjalizm chce zapewnić dobro­byt jednostki przez upaństwowienie wytwórczości i wymiany. Liberalizm zaś upatruje pomyślność w wolnej konkurencji. Tym się to tłumaczy, że kiedy przed kilku laty międzynarodowe porozumienie finansistów wydało manifest, gdzie wśród innych była mowa o zwalczaniu ciasnych egoizmów narodowych w imię ogólnoludzkiej współpracy, to wyglądały te słowa jak gdyby echo różnych socjalistycznych między narodowych uchwał..

5. J. BaluulL Kwestia żydowska sir. 160.

6. Opinia. tygoduik żydowski, z dnia 10 września 193? r. "Nr 32 Teodor Herzl i Karol

Marks.

 

Jeśliby te teoretyczne uzgodnienia w słowach chciał kto uważać za zbieg okoliczności, to jak wytłumaczy wtedy współpracę wszechświatowych ka­pitalistów żydowskich z proletariuszem Bronsteinem Trockim?.,. Ich wspólne pochodzenie, wspólny cel i duch wspólny żydowski lączyl ich w ukryciu zawsze, a tylko na zewnątrz prowadzili walkę. W chwili decydującej wy­stąpili razem, by zdruzgotać Rosje.

Ta dziwna ria pozór współpraca międzynarodowego kapitalizmu z międzynarodowym socjalizmem i w innych krajach jest przedmio­tem badań polityków i ekonomistów narodowych odcieni.

Obecny zmierzch kapitalizmu pociągną! za sobą i upadek socjalizmu. Okazało się zatem, że dwa te kierunki, zwalczając się. były tylko pozornie sprzeczne, nie były wcale wykluczającymi się sprzecznościami logicznymi i gospodarczymi ale ze sobą po cichu współdziały. Toteż z upadkiem jednego zaczął się równocześnie i upadek drugiego.

Wszystkie przepisy żydowskie tak religijne, jak obyczajowe i społeczne zmierzają do zupełnego wyodrębnienia tego narodu i chromą go wszelkimi sposobami od asymilacji z narodami rdzennymi.

Tymczasem o tej kwestii tak mówią sami Żydzi:

"Doczekaliśmy się paradoksu, że my Żydzi narodowi, odrzucający asy­milację i uważając ją za zjawisko niepożądane, jednakże musimy się doma­gać prawa do ...asymilacji. "Nie kto inny jak poseł Gmenbaum. którego prze­cież nikt nie posądzi o sympatie do asymilatorów, pisze:

Zwalczając asymilację, potępiając ją nawet z pobudek moralnych, musi­my jednak stanąć w⁷ obronie praw⁷ do asymilosvania się, musimy podjąć .walkę w^;cspói ze wszystkimi zasymilowanymi Żydami przeciwko przymu­sowej dysynniacji"⁷.

Jak z tego wynika, Żydom potrzebna jest koniecznie możność asymilo-wania się z narodami rdzennymi, jeśli aż "muszą stanąć do walki o prawa do asymilacji wespół ze wszystkimi zasymilowanymi Żydami" od których na pozór dzieli ich przepaść. W polityce międzynarodowej muszą mieć przede wszystkim dobry wywiad, a tego nie mogą osiągnąć, nie mając możności przeniknięcia do wszystkich komórek polityczno społecznych tych naro­dów, wśród których żyją. a co uzyskują przez asymilację. Asymilowani Żydzi usposabiają nadto rdzenne społeczeństwa życzliwie dla żydostwa, w imię wzniosłych haseł ogólno ludzkiego humanitaryzmu, a prócz tego "przemy­cają" do tych społeczeństw różne swoje idee pod etykietką postępu czy

7 Przegląd z dniu 21, X. 1933 r.; Asymilacją i dysymilasją

 

kultury. Żydostwo zatem zamknięte samo w sobie, bez asy miłowanych swych oddziałów, nie mogłoby mieć żadnego wpływu na otoczenie obce, znalazło­by się w położeniu armii, idącej naprzód bez oddziału wywiadowczego i bez grupy łączności. Do tego jednak dopuścić nie może i dlatego wałczy o pra­wa asymilacji, jakkolwiek z natury swojej jest jako całość wrogie asymilo-waniu się 2. narodami obcymi.

Bywa również i tak. że jednostki z oddziału asymilowanycL chcąc za­trzeć ślady SWęgo pochodzenia asynułują się również i pod względem reli­gijnym, by spełnić gruntowniej swoje zadanie.

Będąc z najgłębszym szacunkiem dla tych Żydów, którzy przyjmują re­ligię Chrystusową z przekonania, nic mam dość stów dla przestrzegania przed łatwowiernym przyjmowaniem do Kościoła takich, którym zależy tyl­ko na zmianie metryki.

We wrześniu 1933 r. jedno z pism warszawskich podało spis adwoka­tów żydowskich w stolic}', Na to 6 adwokatów, czując się dotkniętymi, zgło­siło powrót do judaizmu. Podobnie również i wywiadowcy, kiedy czują się zdekonspirowanymi na nieprzyjacielskim terenie, wracają spiesznie do swych oddziałów'.

O tego rodzaju odwrocie w Niemczech piszą sami Żydzi:

""Niewątpliwie, że część naszych nowych pobratymców rasowych przej­dzie na judaizm, zwłaszcza wychrzty pierwszego pokolenia. Może uczynią to i inni. szczególnie, jeżeli złagodzimy wiadomy rytuał, Ale jeżeli zamiast dotychczasowych 600.000 Żydów, ma być teraz trzy miliony, to dla ogrom­nej liczby z nich. powstaje kwestia, jak ich chrześcijan żydowskich - trakto­wać będą mozaiści żydowscy¹¹*.

A zatem tak olbrzymią ilość Żydów z metrykami chrześcijańskimi posia­dał w swym organizmie naród niemiecki. Nic więc dziwnego, że organizm jego, mając w sobie tak wielką "drzazgę" .jak nazywa Żydów sam Żyd prof. Lessing_r ulega) febrycznym wstrząsom i bliskim był też katastrofy.

Ta zaś wielka łatwość przyjmowania z powrotem swych pozornie odpa­dłych członków u Żydów świadczy, że żydostwo uważało ich jako współ­pracowników na terenie nieprzyjacielskim i dlatego, kiedy wracają do juda­izmu, to wracają do swoich, są wprawdzie na zewnątrz zasymilowani, ale W ten sposób oddali żydostwu wielkie usługi i dlatego żydostwo przyjmuje ich jako swoich.

8. Nasz Przegląd z dnia 19 cżemea 1933 r.: "Problemy Żydostwa niemieckiego".

Stąd zatem zrozumiałym się staje, że jest to tylko pozornym paradok­sem, że Żydzi "zwalczając asymilację, muszą jednak "stanąć w obronie praw do asymilacji, bo ona jest dla ich polityki niezbędnie potrzebną.

Dlatego to Hitler zamiast asymilacji daje im dysymilację.

 

HITLEROWCY ŻYDOWSCY

Paradoksalność psychiki żydowskiej widzimy istotnie; we wszystkich objawach życia. Czyż może być dla Żydów coś więcej karygodnym,, więcej zdrożnym i niegodziziwym jak narodowy socjalizm Hitlera, a z drugiej strony czy zachwalają oni cokolwiek więcej jako jedynie zbawcze i upragnione, jak socjalizm Marxa⁷ A tymczasem ci sann Żydzi w ojczyźnie swojej ani myślą o socjalizmie lewicowyiru przeciwnie współwyznawcy Marxa wpro­wadzają u siebie zasady narodowego socjalizmu Hitlera do tego stopnia, że ich rewizjonistów "nazwa lewica faszystami, lub żydowskimi hitlerowcami".

Przywódca ich "Włodzimierz, a raczej WulT Żabotyński, Litwin z Odessy. który już w 1911 roku w prasie rosyjskiej judził Rosjan przeciw Polakom, domagającym się autonomii, jest w Palestynie skrajnym nacjonalistą, ży­dowskim Hitlerem.

To "naśladowca Hitlera w Izraelu, kontrahent Petlury. Wladimir Żabotyńskij". jak mówią o nim Żydzi''¹.

Na kongresie syjonistycznym w Pradze 1933 r, "przedstawiciel lewicy Romes z uniesieniem bronił zasady pracy żydowskiej, obwiniał niektórych rolników z obozu ogólnosyjonistycznego, że wynajmują do pracy Arabów, jak donosi Apenszlak, który nieco dalej pisze:

"W zakresie programu politycznego skrajnie lewicowi rewizjoniści, żą­dają rozciągnięcia kolonizacji na Transjordanię i zapewnienia bezpieczeń­stwa żydowską silą zbrojną". Są wprawdzie naśladowcami idei Hitlera w Palestynie, ale "w sprawie walki z hitleryzmem zajęli na kongresie stanowi­sko najbardziej radykalne", potępiając to w Niemczech, co sami wykonują w⁷ Palestynie.

A przecież w Palestynie, którą utracili od blisko 1900 lat i do której dopiero teraz w większych masach wracają, stanowią znaczną mniejszość. Według spisu ludności z r. 1931 jest w Palestynie:

Muzułmanów        750.000

Żvdów                  175.000

1.   Opinia, tygodnik żydowski z dnia 17 września nr 33. 193.1 r.; "Po Pratke Genewa".

Chrześcijan          90.607

(Przy napływie imigrantów jest Żydów obecnie nieco więcej).

Mimo to żądają oni pełnej władzy i swobody zajęcia palestyńskiej ziemi, należącej do Arabów, w drodze wykupu.

Apelują do angielskiego rządu, że "jest jego obowiązkiem" i on "udzielić winien wszelkich ulg przy zdobywaniu gruntu w Palestynie, aby umożliwić jak najszybsze i skuteczne urzeczywistnienie planów kolonizacyjnych".

Dochodzi już do tego. że rząd angielski zmuszony zapowiedział "pożycz­kę w wysokości 2 milionów funtów szteiimgów którą w znacznej mierze przeznacza na ponow^;ne osiedlenie tych Arabów, którzy wyparci zostali przez imigrację żydowską". To znów" pragną "rozszerzyć kolonizacje żydowską na Transjordanię. a syjoniści pragną wyzyskać argument, że na skutek cięż­kiej sytuacji gospodarczej tego kraju, kilku szejków arabskich wyraziło go­towość sprzedania swych gruntów⁷"².

Wykupu ziemi z rąk arabskich dokonują Żydzi przy pomocy ofiar zbiera­nych na ten cci wśród wszechświatowego żydostwa. Nie mając prawa wypędzić z kraju pozbawionych ziemi Arabów, starają sio zmusić ich do wyjazdu z Palestyny przez zakaz przyjmowania ich jako robotników. Z chwilą więc. kiedy Arab sprzedał swoją ziemię, traci grunt pod nogami, bo żydow­scy właściciele nie łatwo przyjmują go do pracy, chociaż taniej pracuje niż żydowski robotnik. Hasło: "swój do swego"! i "chleb dła swoich" wiernie wykonują Żydzi wobec innych, chociaż krzyczą na gwałt, gdy inni w swoim kraju, hasło to wygłaszają.

Poucza nas o tym żydowski "Nasz Przegląd", nazywając ten sposób postępowania "akcją narodową", podczas gdy w innych krajach nazywa to barbaryzmem. chuligaństwem lub średniowiecznym zabytkiem.

Czytamy tu:

"Walka przeciw spekulacji rolnej i wyśrubowaniu cen. oraz przeciw¹ za­trudnianiu nieżydowskich robolników na ziemi żydowskie] stała się jednym z naczelnych żądań w obecnej fazie odbudowy Palestyny. Samą tylko pro­pagandą walki tej skutecznie przeprowadzić me można. Muszą być stwo-rzone takie warunki, które by usunęły obydwie te bolączki: muszą przejść na własność narodowy jak największe obszary rolne, by uniemożliwić speku­lowanie rolą i musi być udzielona żydowskiemu robotnikowi pomoc konstruk­tywna, celem ułatwienia mu konkurencji z tanim robotnikiem arabskim.

-     2Nasz Przegląd z dnia 9 sierpnia 1933 r.: "Prasa angielska o projekcie osiedlenia Żydów niemieckich w Palestynie".

 

Żądania te wział nasiebie Keren Kejemct, fctófy przystąpił już do zakła­dania obozów robotniczych na nowo zakupionej ziemi w pobliżu kolonii ży-owadzenie tej wielkiej akcji narodowej zależy od czynnego poparcia całego, ogółu żydowskiego. Należy oczekiwać, że żydostwo pol­skie nie będzie szczędziło wysiłków dla zapewnienia powodzenia nowemu mizacyjnemu. Specjalna zbiórka pod hasłem: "Ziemia - praca żydowska"... będzie trwała przez 3 dni"¹¹.

Tego rodzaju kolonizacją zamierzają Żydzi wyniszczyć zupełnie ludność arabską i zająć jej ziemię.

Jeśliby jednak Polacy z niezadowoleniem patrzyli na to, że w czasie zastoju w Polsce wywozi się polskie pieniądze zagranicę dla wydziedzicza­nia Arabów, to niech się uspokoją, te pieniądze wrócą z powrotem, a nawet z nadwyżką, jakie zbierze znów "ogól żydostwa" i prześle do Polski, dla wykupywania polskiej ziemi dla Żydów.

Wspomniany już Apenszlag podaje ponadto charakterystyczne słowa o lewicy żydowskiej:

"Lewicanie chce walki klasowej - szczególniej teraz, gdy obejmuje wła­dzę i klucze od gospodarstwa. Czuje ona odpowiedzialność za kraj i realiza­cję syjonizmu. Musi budow^:ać siedzibę dla narodu, przyciągać stan średni j kapitalistów. A tu ideały socjalistyczne przypominają o swym istnieniu... Jak to wszystko pogodzić?

...Trybun naszej "Partii pracy" wolał: Jesteśmy wyrazicielami idei dys­cypliny narodowej!

Były to już słowa, przyszłego ministra tego rządu narodowego, który wyłoniony zostanie przez lewicę.

Spojrzałem na ławy lewicy - z niedowierzaniem. Czy to lewica? Nie - to przede wszystkim syjoniści, narodowcy. I że tak jeszcze jest w fazie two­rzenia Siedziby Narpdowej -na tym polega silą olbrzymia syjonizmu, pomi­mo tarć i walk zaciętych'"¹.

A zatem socjaliści, zwalczający kapitalizm wśród obcych, przyciągają ten kapitał w swojej ojczyźnie i stają się narodowcami, bo "na tym polega olbrzymia siła".

3Nasz Przegląd z dniiL 12 maja 1933 r. "Walka o pogłljfety pracy żydowskiej i spekulacji relocj w Palestynie".

4 Nasz Przegląd z dnia 1 wrześniu 1933 f. nr, 2-15: "na kongresie syjonistyoznym w Pradze*   Jakub Apenszlag,

 

angielskiego garnizonu wojskowego, nie byłoby tam też Żydów, ani Żydow­skiej Siedziby narodowej. Żydzi uskarżają się na Hitlera, lecz Arabów trak­tują oni gorzej niż Hitler ich traktuje".

Przewodniczący zaś zebrania lord Hereford zaznaczył, że "Żydzi naby­wają od Arabów ziemię po cenie poniżej nominalnej wartości"*.

Pomimo to jednak wybitny działacz żydowski dr. Chaim Weizman na zjeździe syjonistów angielskich w Londynie wypowiedział, że Żydzi są tu poszkodowani. Co do bojkotu zaś pracy arabskiej mówił, że "pragnąłby wyjaśnić, że "jeśli w niektórych koloniach zatiiidniani są Arabowie, to dzie­je się tak nie z jakichkolwiek pobudek humanitarnych, lecz dla tej przyczy­ny, że praca arabska jest tańsza"⁹.

Wyjaśnienie to potwierdza tylko powyższe wywody.

A zatem tak w teorii, jak i w praktyce postępowanie Żydów z gojami, względ­nie vi praktyce obecnie z Arabami, jest gorsze niż postępowanie z nimi Hitlera. Postępowanie Żydów, nic mających własnej państwowości w Palestynie, zmierza do zupełnego wyparcia Arabów; do uniemożliwienia im życia w kraju, w którym od blisko 1900 lat żyli. - A cóż na to "Liga dla zwalczania antysemityzmu" Przecież Arabi to czystej wody semici. a Żydzi zwalczający bezwzględnie Ara­bów są większ^Tni antysemitami niż hitlerowcy. Z tego jasnym się staje, że zwalczanie Żydów nie jest i nie może być wcale antysemityzmem, tylko ant} 'ju­daizmem. To jest właściwa nazwa dla wymienionego pojęcia.

Co do wypowiedzenia zaś pik. Waters'a Taylor'a "że gdyby w Palesty­nie nie było angielskiego garnizonu wojskowego, nie byłoby tam też Żydów" zaznaczyć należy, że garnizon ten w dwóch latach już dwukrotnie wzmac­niano, a jak jest on tam niezbędny, świadćżąfcodaj najlepiej słowa korespon­denta "Naszego Przeglądu" z końca 1932 r., że "gdyby Arabom pozosta­wiono wolną rękę. Bedumi załatwiliby się z Żydami w ciągu kilku dni".

Takie są wzajemne stosunki i uczucia współbraci semitów do siebie. Toteż zblednieje hitleryzm wobec tego, co tam Żydów czeka. Przygotowują oni jednak sami sobie tę przyszłość swoją zachłannością i zaborczością

A cóż by było, gdyby tak Żydzi swoje państwo mieli?

Wśród nich na pewno żaden obcy ni żaden cudzoziemiec zamieszkać by nie mógł, bo ich "hitlerowcy" uniemożliwiłyby mu życie.

 

 

8.Nasz Przegląd z dnia 18 grudnia 1933 r.: " Antysyjonistyczne zebranie angielskiej "Ligi narodowej" w Londynie", doniesienie Żyd. /Yg.'Tel.

9.Nowy Dziennik, z dnia 2 stycznia 1934 r. Kraków. "Kolonizacja 6000 Żydów niemieckich w ciągu roku w Palestynie".

 

Gdyby jednak obrońcy Żydów w Polsce uważali za przesadę powyższe wiadomości o bezwzględnym bojkotowaniu Arabów przez Żydów w Pale­stynie, to wśród innych może ich uświadomić wydawnictwo Naszego Prze­glądu w Warszawie, która samą wiadomość, podaną przez inne pismo ży­dowskie, iż zamierza przyjąć Polaków zecerów do drukarni nazywa "nik­czemnym oszczerstwem", przed którym uroczyście się broni, ogłaszając następujące oświadc2enie:"W onegdąjszym numerze "Naje Folkscajtnng" ukazała się wzmianka, insynuująca naszemu wydawnictwu, że zamierza usunąć najemnych pracowników drukarskich Żydów i zaangażować na ich miejsce zecerów żydowskich.

Zarząd Spółdzielni "Unja" stwierdza, żejest to nikczemne oszczerstwo, obli­czone na bałamucenie opinii¹¹¹'¹. Hitleryzm zatem żydowski jest nie tylko w Pa­lestynie, ale jest i w Polsce, gdzie Żydom zakazuje się najsurowiej zatrudniać u siebie pracowników, z wyjątkiem tylko najniższy cli lub niezbędnych i to tylko dla. oka, by nie drażnić opinii polskiej. Jak bardzo przestrzegają Żydzi tych zakazów to widać, że przed samym podejrzeniem, jakoby je mich przestąpić bronią się jako przed "nikczemnym oszczerstwem". - a wszelkie próby samoobrony naro­du polskiego przed ich zalewem nazywają barbarzyiistwem. Hitleryzm żydow­ski jest świętą sprawą narodową. Hitleiyzm zaś niemiecki jest "zdeptaniem praw człowieka, plamą na cywilizacji białego człowieka"¹¹.

Pouczają nas o bojkocie najlepiej Żydzi, stwierdzając, że np. w^ Warsza­wie na podstawie przeprowadzonej ankiety w⁷ r. 1921 w 11.878 zakładach przemysłowo rzemieślniczych żydowskich na 100 robotników było na ogól 7 Polaków, czyli 7%. W niektórych zaś grupach robotników me Żydów me było wcale, żydzi stanowili 91.9% do 99,1%. w przemyśle wyrobów tyto­niowych największe przedsiębiorstwo o 280 robotnikach zatrudnia 270 Ży­dów, czyh 96,4%, a tylko 10 Polaków tj. 3_;76%¹².A zatem ten bojkot, jaki prowadzą Żydzi przeciw⁷ robotnikowi arabskiemu w- Palestynie wywołuje protesty u Anglików, w Polsce zaś ten sam bojkot, może tylko silniejszy, uchodzi jako rzecz naturalna, bo Żydzi dla odwrócenia od siebie uwagi pod­judzają robotnika przeciw jego pracodawcy i przedstawiają się jeszcze jako obrońcy uciśnionego stanu roboczego.

'^l" Nasz Przegląd /.. dnia 15 niarua 1934 r,: "Oświadczeiiic wydawnictwa Naszego Przeglądu".

¹¹    Nas/ Przegliid 7. dnia 23 października 1-933 r.: "Bojkot towarów liiemieekidi".

^l: CTr. Żydowskie przedsiębiorstwa przemysłowe w Polseą wg ankiety z 1921 r. Qpracgwsuie pod kierownictwem Eliezera HcNera. T. 1. Część I Warszawa. Warszawa 1922, Sir. XXXTJ nasi., nadto Zeszyt! Diagramu Nr. 2.

 

 

HITLER A TALMUD

Dalekim byłby od prawdy, ktoby przypuszczał, że "hitleryzm żydowski" jak skrajny nacjonalizm w Palestynie nazywają sami Żydzi, pochodzi istot­nie od Hitlera, że jego idee tak się już rozszerzają, że ogarnęły nawet Ży­dów i im się już udzieliły. W rzeczywistości jednak nic Żydzi od Hitlera, ale Hitler przejął swe zasady od Żydów za pośrednictwem Talmudu. stosując wobec Żydów wszystkie te prawa, jakie Talmud podaje Żydom do zastoso­wania wobec gojów. fen. me Żydów. Odwrotna zatem fala talmudycznych zasad zwraca się dziś przeciw Żydom¹.

Celem uniemożliwienia pobytu wśród Żydów obcym, wydano przeciw­ko nim najsurowsze prawa tak pod względem społecznym jak handlowym i towarzyskim.

"Nie można im w⁷ kraju izraelskim wynajmować domów¹, a także pola"²,

"Jeśli kto sprzedał poić nie Żydowi, to musi co roku kupować pierwociny i ofiarować je w świątyni¹'³. A zatem pola mieć nie będzie, ale podatek na świątynie musi płacić.

Nadto, rabin Asi powiedział: "jeśli izraelita sprzeda kaw-alck pola gojowi, które graniczy z polem drugiego izraelity, to się go okłada klątwą... bo są­siad może powiedzieć, ty umieściłeś lwa na mojej granicy. Tak długo trzyma się go pod klątwą, aż przyjmie odpowiedzialność za każdą szkodę, która przez tegoż powstaje"⁴.

Ponadto bojkot w handlu w stosunku do nic Żydów był bezwzględny, w niektórych jednak miejscowościach dozw-alano na pewne ustępstwa, moż­na im sprzedawać małe zwierzęta, orzekając:

"Gdzie jest w zwyczaju, że się male zwierzęta gojom sprzedaje, można sprzedawać, gdzie jest w zwyczaju, że się nie sprzedaje, nie można sprze-

Bliżej o tym: Ks. Trzeciak. Żyd jaku obrońun ślubów cywilnych i rozwodów dla katolików. Warszawa 1932 str. 33-46 "Państwowe prawo żydowskie o gojach czyli no­wocześnie mówiąc o mniejszościach narodowych".

2M. Aboda zam I 9. 21 a

3. M, Giitin rv. 9, 47 a.

4 Baba bmtna 114a.

 

dawać.Nigdzie jednak nie można im sprzedawać wielkich zwierząt, cieląt i źrebiąt, czy to nie uszkodzonych czy połamanych"5

Bojkot zatem w stosunku do gojów był najsurowszy i odnosił się do wszel­kich gałęzi życia społecznego.

Ten system zastosowano do Żydów w Niemczech w handlu, a jak dono-"Żydowska Agencja Telegraficzna" z 7 marca 1934 r. "zorganizowano tam kampanię, zmierzającą do uniemożliwienia Żydom dostępu do nauki w rzemiośle i rolnictwie". Usuwa się żydowskich robotników od pracy na roli, a "w niektórych miastach młodzież żydowska just również usuwana z warsz­tatów rzemieślniczych". Nie wolno przyjmować Żydów w charakterze ter­minatorów czy praktykantów nawet za zapłatą, bo jak zaznaczył wpływo­wy "Westdeutscher Beobachter". "jak długo na ziemiach niemieckich jest jeszcze chociażby jeden bezrobotny Niemiec, nic może być nawet mowy o dopuszczeniu Żydów do pracy w rzemiośle lub rolnictwie".

Surowe kary podaje rząd Hitlera na Żydów za wykroczenia przeciw "moralności" z osobami pochodzenia aryjskiego.

"Poseł narodowo socjalistyczny, pastor Munchmeyer. wystąpi! na zgro­madzeniu w Norymberdze z żądaniem, aby Żyd, który uwiedzie dziewczy­nę pochodzenia aryjskiego był karany śmiercią"⁶.

W tyra samym numerze podaje "Nasz Przegląd" doniesienie "Żydow­skiej agencji Telegraficznej" z Berlina że w Norymberdze przystąpiono do oglaszaiua "czarnej listy" kobiet i dziewcząt, które widziano w towarzystwie Żydów. Lista tego rodzaju ma objąć całą Bawarię, i podawać prócz na­zwisk i adresów, również i podobizny takich kobiet.

Przy nazwiskach już wymienionych dla przestrogi dodano: "Panie mogą sobie wyobrazić, co się z nimi stanie, gdyby je raz jeszcze widziano w towa­rzystwie żydowskim".

Za tego rodzaju stosunki z nic żydówkami rabini karali Żydów chłostą, "R. Silą dal rózgi człowiekowi, który miał stosunek z nic Żydówką, uważa­jąc to za stosunek z oślicą'".

Stosunki towarzyskie Żydów z gojami najsurowiej w Talmudzie zakaza­ne, bo wszyscy nie Żydzi są nieczystymi i zanieczyszczają Żyda i jego rze-czy nie tylko przez zetkniecie się. ałe nawet przez promień8.

*  5   Ab. Z. I, 6.

6.Nasz Przegląd Z dnia 9 sierpnia 1333 i". "Kara śmierci za uwiedzenie myjki przez Żyda"

7.Berakoth 58 a.

8.M. Aboda zara V 7i Ab. z 72 k 36 b: Sabbath 127 b,

 

"Domy gojów (także w Palestynie) są nieczyste^”9

Jeśli więc ogól żydowski w stosunku do gojów by! najsurowicj obowią­zany do bezwzględnego ich bojkotowania, to zupełnie inaczej odnośnie do Żydów zachowuje się społeczeństwo chrześcijańskie mimo surowych dla nich praw państwowych w Niemczech. Przyznają to sami Żydzi.:

"Duża cześć ludności chrześcijańskiej, pisze "Juedische Rundschau" za­chowała serdeczny stosunek do Żydów mimo bezprzykładnej gwałtowno­ści propagandy antyżydowskiej i mimo poniżającego przedstawiania żydo-stwa. Tal: w dniu bojkotu jak i potem wiciu Żydów doznawało od swych współobywateli dużo objawów współczucia i szacunku. Począwszy od listów i rozmów aż do przesyłek światowych, kronika obecnych dni zawiera mnóstwo dowodów⁷, że jednak pod powierzchnią nie wszystkie wody są mętne,

Pewna chrześcijanka przyniosła w dniu bojkotu żydowskiemu działa­czowi społecznemu znaczna sumę pieniędzy dla żydowskich celów dobro­czynnych.

Istnieje może wiele takich wypadków; które nie dochodzą do publicznej wiadomości. Lekarze żydowscy i adwokaci żydowscy; którym zakazano pracować i którzy jako stan i grupa są bez ustanku w części prasy niemiec­kiej poniżani, otrzymują spontaniczne wyraz}' zaufania od chrześcijańskiej klienteli... nawet z kół prawicowych nadchodzą takie oświadczenia"¹'-¹.

Tak iv praktyce wygląda bojkot Żydów u chrześcijan wobec powyżej wymienionego bojkotu gojów u Żydów.

Dążąc do zachowania czystości rasy germańskiej, usuwa Hitler z po­śród społeczeństwa niemieckiego nawet potomków z żydostwa, którzy przyjęli chrześcijańska religię, do trzeciego pokolenia, stawiając ich na równi z Ży­dami.

Nie ulega wątpliwości, że w zwyczajnych warunkach zasada ta może być zbyt często bardzo krzywdzącą i niesprawiedliwą. Religii przecież nie można podporządkować pod rasowe względy. Jakkolwiek Hitler wzoruje się tutaj na prawie żydowskim, przestrzegającym ściśle zachowania czy­stości rasy "ex semine Abraham", to zaznaczyć się musi, że zasada ta prze­ciwna duchowi chrześcijańskiemu, a stawia człowieka na równi ze zwie-ami. Dla szlachty wymaga stwierdzenia aryjskości aż do 32 rzędu przod-j. aby drzewo genealogiczne liczyło co najmniej 32 przodków aryjskich.

 

9Ohaloth 18.7

10.Nasz  Przegląd z dnia 22 kwietnia 1933 r.: "O pomoc dla. Żydów

 

Naśladuje tu Hitler prawo żydowskie, odnośnie do prozelitów z Egipcjan i Edomitów. z którymi małżeńskie związki tak co do mężczyzn jak i co do kobiet do trzeciego pokolenia były zakazane'¹¹.

Nie uważano icb jeszcze za prawowiernych Żydów; albo też. co później jawnie już wypowiedziano, chciano wten sposób ochronić czystość swojej rasy.

Te ostatnie względy kierują Hitlerem, który dla rasowych motywów wydal powyższe prawa. Jeśli jednak co do prozelitów znajduje wzory w prawie żydowskim, to co do wymagań od szlachty mocno już przesadził, bo według Talmudti plama niewolnictwa na wyzwoleńcu trwała tylko do 16 pokolenia, a on żąda 32 pokoleń aryjskich. R. Johanan powiedział: "Nie ufaj niewolnikowi az do szesnastego pokolenia"¹².

1 tu się znów widzi dziwne zrządzenie czy karę Bożą, Jakkolwiek Żydzi wykazywali gorliwość w przyjmowaniu pogan do swojej religii, to jednak znajdujemy w Talmudzie również niechęć i nieufność do prozelitów.

"W dniach Mesjasza nie przyjmuje się prozeirtów¹³.

Nie ufano widocznie ich bezinteresowności i uważano, że przyjmują oni religię żydowską ze względu na szczęście, jakiego zażywać będą Żydzi w czasach mesjański cli. a nadto niedowierzano im. bo ich podejrzewano o zdradę, że kiedy Gog i Magog wystąpią do wojny z Mesjaszem, to prozelici z nimi mogą się połączyć

Toteż rabin Jcchak (około 300 lat po Chr.) powiedział: nieszczęście przychodzi na tych, którzy przyjmują prozehtów^M.

W Midraszim wyjaśniono to_ że kto obcych t.j. prozelitów miesza z Izraelitami, sprowadzą nieszczęście.

Czyniono to ze w^:zględu na czystość rasy, a tytko podawano powyższe dowody, nie przyjmując obcych narodów do sw^rego środowiska i przedsta­wiano ich jako trąd na organizmie narodu żydowskiego. "R. Helbo (około 300 lat po Chr.) powiedział: złymi jak trąd są prozelici dla Izraela"¹⁵.

Przestrzegają też rabini przed związkami małżeńskimi z obcymi, stawia­jąc często jako zasadę, że rodziny, które się mieszają z obcymi, znikają czyli pozostaną nieznanymi, albo zmieszanymi.

11Jabamoth 8. 3.

^12:. Horąjoth3,48 b. 60.

13Jabamotft 24 b.

14 Jabsamoth \O9 b.

15Kiddussin 70 b.

"R. kchak powiedział: Święty, mech będzie błogosławione imię Jego. oświadczy) Izraelowi dobrodziejstwo, pozwalając, aby każda rodzina, któ­ra się zmieszała, zmieszana została"¹".

Przed zanikiem czystej rasy żydowskiej bronili w ten sposób swój naród rabini, usuwając obcych od swego narodu, te same ich metody zastosowuje obecnie przeciw nun Hitler, broniąc czystości rasy germańskiej i wprowa­dzając bardzo surowe prawa przeciw małżeństwom mieszanym z Żydami.

Uczono dalej, by nie dopuścić do przyjmowania prozelitów. że prozełi-ci... powstrzymują przyjście Mesjasza¹'¹⁷, zmniejszając swoimi grzechami wartość zasług Izraela, wymaganych do tego. by to przyjście mogło nastą­pić. Toteż występowano w niektórych czasach surowo przeciw* prozelity­zmowi. Dziwna rzecz, że. kiedy głosy żydowskie zapowiadają przyjście bli­skie Mesjasza, przeciw ich prozelitom w chrześcijaństwie występuje najsurowiej Hitier i jak trędowatych wydala nie tyłko z pośród rodzin niemiec­kich, ale i z całych Niemiec. I tu tragedia narodu żydowskiego, że musi patrzeć, jak jego własną bronią,, wykutą na czasy szczęścia mesjańskiego przeciw prozelitom. biją go w imię tych samych zasad, że Żydzi jako proze-lici obniżają wartość narodu niemieckiego, przeszkadzają do jego prawdzi­wego rozwoju, dobrobytu i szczęścia, i dlatego do trzeciego pokolenia usu­wa Hitler Żydów jako prozehtów\ głosząc za rabinem Hclbo w odwrotnym tylko kierunku, że "złymi jak trąd są Żydzi dla Niemiec",

A zatem nie Hitler, ale Talmud prześladuje Żydów. Hitler jest tylko na­rzędziem w ręku Sprawiedliwości Bożej,

Gdyby jednak na to wyrażenie Żydzi gwałt podnieśli, to ich uspokoi "rab­bi Jehoszua, który powiedział,., "dopuści Święty, niech będzie błogosławione Imię Jego, by przeciw mm wystąpił jakiś król. który przeciw¹ nim wyda zle prawa, jak te. jakie wydal Haman, które ich doprowadzą do pokuty i nawrócą do lepszego"¹*.

Jeśliby znów nie chcieli uznać tej przepowiedni, jako nie trafnie zastoso­wanej, bo Hitler nie jest przecież królem, to im odpowiadam. Haman nie był również królem, a przecież Żydzi tak chętnie i stale nazywają Hitlera Ha-manem. Zgodzić się zatem muszą, że przepowiednia rabbi Jehoszuydonich się odnosi, że Hitler jest narzędziem w ręku Sprawiedliwości Bożej, by Ży­dów doprowadzić do upamiętniania i poprawy.

 16  Kiddusiu 71 a,

^{11   17} Ntdda 13 b.

^{1         18}Sanh. 97 b.

Jesli zaś świętą jest prawda, żę czym człowiek czy naród grzeszy, tym

tva karany, to sprawdza się to tutaj i na Żydach dosłownie.

Jak z powyższych zestawień wynika. Hitler w stosunku do Żydów nic iowego nie podaje, jak tylko czerpie wzory z Taimudu i te same prawa, jakie mieli Żydzi dla gojów, zastosowiye dla nich samych, tylko w łagodniej­szej formie.

Mogłoby się wprawdzie wydawać, że powyższe praw o mniejszościach narodowych zachowywali Żydzi w starożytności, dzisiaj jednak dalekimi byliby od nich. gdyby własne państwo mieli, to jednak przeciw tym poję­ciom występuje zacięta walka, jaką prowadzą oni dziś w Palestynie prze­ciw robotnikom arabskim, starając się nie dopuścić ich nawet do pracy na roli. a rolę wykupują za pieniądze zbierane w całym św^;iecie.

Bezwzględna zatem zachłanność, wyrafinowana Wyłączność i niespo­tykany nigdzie w tym stopniu egoizm narodowy przy podwójnej etyce i uży­waniu wszelkich nawet najniegodziwszych środków w dążeniu do celu. jest powodem tych represji, jakimi różne narody broniły się od Żydów.

Tego rodzaju zaś charakter wyrabia sobie naród żydowski głównie na Talmudzie. Z tego więc względu Talmud jest źródłem nieszczęść żydow­skich.

Nie Hitler zatem, lecz Talmud prześladuje Żydów. Może by więc Żydzi zamiast świat wypełniać krzykami i myśleć o zemście, zabrali się do pracy nad poprawa duszy i charakteru własnego narodu, jak im rabbi Jehoszua poleca!. Niech żyją jako naród normalny, tak jak inne narody, a wtedy unik­ną wielu nieszczęść, bo nikt w świecie przeciw nim występować nic bę­dzie. Zniknie wtedy kwestia żydowska w diasporze. Nie będzie więcej krzy­ków ani narzekania. Przyczyna zła twego i twoich nieszczęść zatem w tobie jest Izraelu!

 

 

 

. „CZARNA NIEWDZIĘCZNOŚĆ”

„Niech ludzkość cała wie i pamięta , że żydostwo niemieckie ,to typ ludzki najwyższej jakości” ....” Temu najwyższej klasy typowi odpłaca się teraz naród niemiecki czarną niewdzięcznością :W ten sposób „ Koło żydowskie „ w sejmie polskim w dniu 15 marca   1933 r. na swoim posiedzeniu  występuje w obronie Żydów niemeckich uchwalając protest przeciwko okrucieństwom i męczeniom , na jakie wystawione jest żydostwo w Niemczech.

    O tych „okrucieństwach i męczeniach „ słyszeliśmy już liczne deklaracje Żydów niemieckich ,którzy zwracali się do swych współwyznawców zagranicznych z prośbą , aby takich kłamstw nie rozszerzali.  Polacy wiedzą z własnego doświadczenia dobrze, jak rozumieć te wyrażenia żydowskie o „okrucieństwach „ „pogromach” bo w chwilach tworzenia się Państwa Polskiego prasa  żydowska  zagraniczna , przepełniona była wieściami o takich „okrucieństwach „ i „pogromach „ antyżydowskich w Polsce, których prócz konfliktów wcale nie było. Tuż nawet przed objęciem władzy przez Hitlera  uprawiali jeszcze Żydzi  propagandę przeciwko Polsce , do której teraz zewsząd uciekają .  Dla ilustracji warto przytoczyć wyjątek z palestyńskiego pisma  „DAWAR”  z dnia 6 stycznia  1933r w języku nowohebrajskim, gdzie J. Awi jakub w artykule „Takie są  Twoje Sądy Polskie „, tak mówi o „okrucieństwach „  jakim podlegają Żydzi w Polsce. „Fala ekscesów  dotknęła Żydów Lwowa, Warszawy , Krakowa , Poznania , Częstochowy  itd. Ekscesów w pełnym tego słowa znaczeniu bo byli zabici, ranni, dogorywający. Ranni którzy pozostali kalekami , ranni którym potrzeba się będzie leczyć  przez dłuższy czas, setki „ lekko poturbowanych „ to znaczy takich , których leczenie potrwa  nie mniej niż 2-3 tygodnie , gdyż zostali zranieni , czy to laską, zakończoną żyletką , czy rękawiczką  zaopatrzoną w gwóżdż.  Spustoszenie , rabunek , niszczenie chudoby i to w jasny dzień , w oczach całego narodu, w oczach rządu i jego służby bezpieczeństwa :. Ten stek kłamstw i oszczerstw ,rozpuszczanych przez prasę żydowską  po całym świecie , przedstawia nam usposobienie  Żydów do narodu polskiego , a nadto będzie najlepszym wyjaśnieniem tych krzyków o „okrucieństwach „ u innych narodów. Zaznaczyć to jednak należy , że w awanturach ulicznych poturbowano tu i ówdzie Żydów  , lecz ani jednego nie było zabitego. A tymczasem w Wilnie ukamienowali Żydzi w biały dzień  studenta Wacławskiego, we Lwowie w nocy zakłuli nożami studenta Grotkowskiego w r. 1933.  Jeśli zaś „ Koło żydowskie„ mówi o  „ czarnej niewdzięczności „ ze strony Niemiec , to widocznie ma na myśli wielkie zasługi , o których ze skromności  czy ze wstydu nie mówi. Otóż w „Tajnych Dokumentach Niemieckiej Cenzury „ czytamy :

            „ O przysługach jaką Żydzi w okupacji rosyjskiej czasem oddają wojskom naszym, w prasie nie wspominać , ponieważ Rosjanie przez złe traktowanie odstręczają Żydów  od tych usług „  ( Tajne dokumenty  1914-1918 -  W-wa , 1919 ...)  A zatem zasługi były , jakkolwiek Niemcy chcieli je zataić a i Żydzi ze wstydu nie chcą o nich mówić. Zasługi tym ważniejsze  że oddane „wojskom” w czasie wojny i to w dodatku na nieprzyjacielskim terenie. A może  „Koło żydowskie „  miało na myśli rolę germanizacji  , jaką spełniali Żydzi w Polsce , jaką się w czasie zaborów publicznie chlubili.  Chcieli więc posłowie „Koła żydowskiego „ zapewne powiedzieć Hitlerowi , by go skruszyć i przebłagać , to , oso  w Parlamencie  austriackim wypowiedział , jako poseł ,rabin, dr. lochającą  że  „ jeżeli kiedykolwiek jaki naród stawał ochotniczo w służbie innemu narodu od wieków , to czynili to Żydzi dla Niemiec.Za niemczyznę walczyliśmy we wszystkich krajach Europy.  Nawet w Polsce , gdzieśmy zostali przyjęci gościnnie , gdzie królowie i książęta  świadczyli nam łaski i dobrodziejstwa , nie przestaliśmy się wiernie trzymać się niemieckiej mowy. Byliśmy męczennikami języka Niemców ,sprowadzaliśmy na siebie odrazę i niedowierzanie narodów,choć bowiem od wieków w jakimś kraju mieszkamy , nie zrzekamy się mowy niemieckiej dla obcej „. Przesadził tu trochę dostojny REBE , bo przecież Żydzi rosyjscy  tzw .Litwacy  wyrzekli sie mowy niemieckiej , a przyjęli rosyjska , by przypodobać się Rosji,  „ by jako rdzenni Rosjanie jewrejskiewo wieroispowidania „ podjudzać rząd rosyjski przeciwko „ buntowniczym „ Polakom.  Jednym z takich to by „ Władimir  Żabotińskij „ , co mu w samej pisowni dawnego jego podpisu wytyka jego współwyznawca  M. Kleinbaum . A zatem nie tylko w służbie germanizacji „ stawał ochotniczo „ naród żydowski  na ziemiach Polski  gdzie Żydzi „gościnnie przyjęci zostali „, ale był również gorliwym krzewicielem rusyfikacji. Na wypadek jednak, gdyby gdyby nieubłaganego Hamana północy nie wzruszyły te wymowne słowa rabina Blocha,  to myśleli widocznie Żydzi z Sejmu polskiego powtórzyć mu to co na wielkim wiecu do Żydów Poznańskich wypowiedział niejaki Jaffe  w r. 1901 „ Zwracam uwagę , mówił on, na stanowisko , jakie my Żydzi , zajmujemy na Pruskim Wschodzie,  Przed prawie tysiącem lat przodkowie nasi  przed grozą prześladowań przywędrowali z Zachodu do Polski. Nigdy nie wyparli się sprawy niemieckiej , po niemiecku mówili , mówili niemczyzną swej francuskiej i szwabskiej ojczyzny, kiedy ojcowie nie jednego , co nas odsądza od niemczyzny , głęboko jeszcze tkwili w słowiańszczyźnie. A kiedy ten kraj przyłączono do Prus,wtedy to ojcowie nasi przyjęli na barki swoje wielką część kulturalnego dzieła. Jeżeli miasta poznańskie stały sie głownie warowniami niemczyzny,to właśnie ojcowie nasi  pełnili w tym kierunku dobrą , a może najlepszą część pracy. Tysiącami polonizowali się chrześcijańscy Niemcy , lecz żaden  Żyd tego nie zrobił i nie zerwał związku swego z niemiecką ideą. Nie tylko więc stoimy na naszym prawie , ale stoimy też na szmacie ziemi , którą pomogliśmy zniemczać , a nat dziś kładziemy głównie nacisk „ (  Biesiada Literacka . W-wa 1901, 21 Marzec Nr 13 str 259 ) ....

             Z  chwilą szczególnych nieszczęść narodowych Żydzi stawali zawsze w obozach naszych wrogów. „ Relacje i aporty rosyjskie  z czasów rozbiorowych Polski stwierdzają szczególną skłonność Żydów do szpiegostwa na rzecz Rosji „   ( Konopczyński , Konfederacja Barska  str XXXIII) „ Za takie i tym podobne usługi osiągali poparcie Rosji  w walce z polskim mieszczaństwem . Wbrew zarządzeniom Marszałka  St. Lubomirskiego,osiedlili się w Nowej Jerozolimie „ (.stąd nazwa ul. Jerozolimskiej ).  Daremnie szukać  w blisko milionowej rzeszy żydowskiej na obszarze  ówczesnej  Rzeczypospolitej jednego ... objawu życzliwości lub choćby już neutralności ...plemię , które miało zdaniem cudzoziemców miało w rzeczypospolitej paradicus  judaeorum   okazało tak mało solidarności  z walczącym o byt narodem polskim” Lecz można by pomyśleć , że to przestarzałe nastroje nienawiści czy wrogiego usposobienia  Żydów do społeczeństwa polskiego.Niestwty przeciw temu występuje zbyt świeże doświadczenie naszego społeczeństwa  z wojny przeciw bolszewickiej , gdzie Żydzi łączyli sie z wrogami Polski i działali na szkodę Wojska Polskiego , w czasie okupacji niemieckiej  byli na usługach Niemców i podjudzali ich przeciwko polakom do tego stopnia , że nawet to Niemców to raziło i musieli poskramiać zapalczywość i nienawiść żydowską do społeczeństwa polskiego. Dowiadujemy się znów z „Tajnych dokumentów Cenzury niemieckiej „ o owych wysiłkach ŻYDÓW  , by się przypodobać i przysługiwać” Mnożą się wypadki , że pisma żargonowe zakłócają spokój domowy ( Burfrieden ) przez częściowo nieuzasadnione napaści   na ludność polską .  Gdyby po otrzymaniu tego okólnika miały sie pokazywać w dalszym ciągu  zjadliwe artylułu przeciwko Polakom w tych pismach , natenczas postaram się o ukaranie odpowiedzialnych redaktorów i drukarzy” ( Okólnik 11 Zarządu Prasy...) Widocznie na tę swoją gorliwość dla sprawy niemieckiej chcieli wskazać Hitlerowi posłowie żydowscy , kiedy skarżyli się na jego „ czarną niewdzięczność „ A może chcieli mu przypomnieć , że dzięki wpływom zydowskim na Kongresie Wersalskim Gdańsk nie dostał się Polsce , że przecież ten sam Jakub Schiff , który zorganizował subwencję  na wywołanie rewolucji w Rosji , posyłał memoriał do Wilsona  przeciwko żywotnym interesom Polski , a na korzyść Niemiec.  Jak stwierdza  R.Vogel w pracy „ Deusche  Presse des Abstimung skampfs in Oberschlesien „ uchwalenie plebiscytu  na Śląsku ,zamiast przyznania tego kraju w całości Polsce , zawdzięczają Niemcy tylko rabinom niemieckim , którzy za pośrednictwem lóż żydowsko – masońskim wpłynęli decydująco na Wilsona i Lloyd George’a.  Zdaniem zaś angielskiego pisarza Wickhama Steeda , co przytacza również żargonowe pismo HAJNT , po ukończeniu wojny Żydzi byli wszędzie  to w Nowym Yorku ,czy w Paryżu,  czy w Londynie ,  czy w Buenos Aires – właśnie tymi , którzy wyłazili ze skóry  , aby prowadzić walkę na korzyść Niemiec”.......  W Każdym razie na tym tar zrozumie się przejrzyście , że niewdzięczność jest wielką i czarna w dodatku. Zachodzi tylko pytanie czyja i wobec kogo jest większa i czarniejsza  ?  Czy Niemców wobec Żydów ? Czy Żydów wobec Polaków ? Jeżeli jednak Niemcy tak się poznali na Żydach , że mimo że ci  ci byli zawsze ich narz edziem,  pędzą i wyrzucja  przybyszów w obronie swego narodu , to jak można zrozumie ze Polacy ich przyjmują , na wszystko im pozwalają u siebie,  mimo że Żydzi zawsze wrogo przeciw Polsce występowali  i wszędzie jej szkodzili . Jaka straszna odpowiedzialność  czeka tych Polaków którzy łącza się z Żydami i pracują na zgubę Polski! Czy oni tego nie widzą czy są zaprzedani ? ....

Dziwnie jednak prędko odwraca się karta historii i wśród najlepszych przyjaciół, czy w rodzinie samej powstają przepaści.

Mogą to najlepiej powiedzieć żydzi. Co tylko "Koło żydowskie" w War­szawie zadekretowało, że "żydostwo niemieckie to typ ludzi najwyższej kla­sy" . o czym "ludzkość cala" powinna wiedzieć i pamiętać, lecz ludzkość cala zapominała zupełnie, a zapamiętali to sobie jedynie Żydzi niemieccy, bo wkrótce Żydami polskimi zaczęli pomiatać i gardzić jako niższym typem, a na dowód tego zaczęli ich oszukiwać i w pole wywodzić. I znów czarna niewdzięczność!

"Między Żydami obywatelstwa polskiego, którzy uciekli z Niemiec... schroniwszy się do Paryża, a Żydami niemieckimi, którzy z tych samych powodów znajdują się w nadsekwańskiej stolicy, wytworzyła się głęboka przepaść. Ta różnica mentalności Żyda polskiego i Żyda niemieckiego, ist­niała zawsze, nawet za najlepszych czasów w Niemczech. Obecnie fala emigracyjna przeniosła ją do Paryża. Jest niestety faktem godnym pożało­wania, że Żydzi niemieccy, mimo nieszczęścia, w jakim się bezwzględnie znajdują, me mogą zapomnieć o swojej "wyższości".

Można to również zaobserwować w traktowaniu Żydów polskich w "Komitecie narodowym pomocy uciekinierom z Niemiec ofiarom antyse­mityzmu" w Paryżu, który to Komitet ma spieszyć z pomocą ueiekinierom z Njemiee bez względu na ich obywatelstwo. Tak jednak nie jest. 1 tutaj nie­stety Żydzi niemieccy- wyzyskują każdą, okazję i podczas gdy zwracają się do nich Żydzi polscy z prośbą o pomoc nie omieszkają im dać do zrozumie­nia, ze oni "Deusclie Juden". uważają się za coś wyższego od "Ostjnden",. którym przypisują cale swoje nieszczęście".

..."Ma szczególną uwagę zasługuje smutny los kilkuset Żydów polskich, wołający o pomstę do nieba. Ta niezmiernie tragiczna historia zaczęła się w Brukseli, dokąd uciekło sporo polskich Żydów. I tutaj wyłazi brudna tenden­cja, ziejąca nienawiścią Żydów niemieckich względem polskich. Nieobli­czalność tych pierwszych poszła tak daleko, że pewnego dnia komitet, udzie­lający zapomóg w Brukseli, oświadczył wszystkim polskim Żydom, że nie może un dłużej pomagać i że muszą oni pod pretekstem późniejszego wy­jazdu do Brazylii udać się do Paryża... i że działają oni w porozumieniu z komitetem paryskim, który jest o wszystkim dokładnie poinformowany... Uciekinierzy¹ przekroczyli granicę francusko-belgijską. nielegalnie, 452 lu­dzi, wynajęci przewodnicy "szwarcowali" na zlecenie komitetu przez grani­cę. Po dwugodzinnej wędrówce nocnej przez las uciekinierzy dotarli po dalszych tarapatach do Paryża, aby się tutaj ku największemu ich zdziwie­niu w komitecie dowiedzieć, że tu nikomu o niczym nic nie wiadomo!!!

Jest to jeden z wielu faktów jaskrawo charakteryzujących stosunek Żydów niemieckich wobec ich polskich współwyznawców. Łatwo się bo­wiem domyśleć, że w tej "eskapadzie" chodziło głównie o chęć pozbycia się Żydów polskich z Brukseli'^r.

Ten sam stosunek Żydów niemieckich do Żydów polskich jest również w Palestynie, gdzie, jak mówi Żyd Riklis "wielu z pośród nich uważa dla siebie za ujmę i poniżenie moralne, że oni, dawniej wywyższeni, dumni oby­watele dumnych Niemiec, upadli obecnie tak nisko, że muszą żyć z Żydami wschodnimi"*, a zatem i z polskimi.

Słusznie więc mogą Żydzi polscy, którzy ogłosili światu, że Żydzi nie­mieccy to "typ ludzki najwyższej klasy", skarżyć się na ich "czarną nie wdzięczność", ale zarazem zastanowić się muszą, że jeśli "ten typ" usuwa ich z pośród siebie i nawet podstępem pragnie się ich pozbyć, to cóż dopiero w^?obec nich ma robić społeczeństwo polskie? - Przyznać zatem muszą, że gdyby tak w Polsce byl "typ ludzki" już nie narodu niemieckiego, ale typ Żydóv? niemieckich, to by z polskich Żydów i śladu nic zostało, boby ich Żydzi niemieccy "przeszwarcowali" w nocy lasami przez granicę w inne obce kraje.

Hitleryzm widocznie jest tak zaraźliwy, że się nawet i Żydom udziela, a skierowuje się w^:szedzie przeciwko Żydom "polskim".

Na światowej konferencji żydowskiej odbytej w Londynie w dniach 29 października do 1 listopada 1933 r., celem niesienia pomocy Ż3'dom nie­mieckim jak donosi "Hajnt" w korespondencji zatytułowane] "W gmatwani­nie tajemnic". "Potentaci londyńscy nie mieli żadnej chęci zaprosić przed­stawicieli z Polski" - Kiedy ich jednak zaproszono pod wpływem wschod­nich Żydów⁷ z Paryża i Londynu, to jednak wszelkie usiłowania, by mogli przemówić na otwarciu konferencji "nie udały się. Newil Laski odpowie­dział, że to. co Żydzi polscy chcą powiedzieć, wypowie za nich Leo Moc-kin. Przewodniczący komitetu delegacji żydowskiej, w żaden sposób nie chciał ustąpić i delegacja polska na otwarciu nie uzyskała głosu".

Tak Żydzi zagraniczni odnoszą się do Żydów z Polski.

Jakżeż więc wobec tego ma się do polskich Żydów^; odnosić polskie spo­łeczeństwo, jeśli oni wytworzyli tego rodzaju typ, że ich właśni współbracia zagraniczni nie cierpią ich i ze swego otoczenia usuwają, a nawet mówić z nimi nie chcą.

 

7.Nasz Pr/.eybid z ĆMa 2 listopada J933 r. "Opłakana sytuacja Żydów polskich uciekinierów 7. Niemiec w Paryżu".

^s  8.    Hajni z dnia 2 sierpnia 1933 r. Artykuł A. H. Rikiisa o niezadowoleniu Żydów niemieckich w Erei; Izrael.

 

               Mesjanizm a Kwestia żydowska .  Autor :  ks.dr St. Trzeciak

 Infonurt2 : cd historii polskiego holocaustu : II Wojna Światowa ,  IV rozbiór Polski- współpraca z Żydów z okupantem rosyjskim , KATYŃ ,  10 lat poczatku okupacji sowieckiej po wojnie , NKWD, KATYŃ II,  rzeź pozostałej przy życiu AK - elity polskiego narodu. Obecnie :  Usunięcie 1 milionowej  elity intelektualnej z kraju po stanie wojennym z 1981 r.. Ekonomiczny zamach na Polskę  w postaci nieprzerwanych rządów Żydów  i ich „prywatyzacji” , zniszczenie przez  zydowski KOR solidarności narodowej , przywłaszczenie nielegalne polskich dóbr narodowych i z ostatniej chwili usuwanie z rządu Polaków   aby zatwierdzić ustawę o „odszkodowaniach  65 miliardów dolarów „ dla Żydów   z USA – mimo iż Sąd  Najwyższy USA  roszczenia te  odrzucił